Dzisiaj (04.01.) w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Giewartowie odbyła się uroczysta msza święta podsumowująca rok jubileuszowy 2025. Podczas nabożeństwa prymas Polski ks. Arcybiskup Wojciech Polak dokonał konsekracji nowego ołtarza i wprowadzenia relikwii Świętego Rocha.
W uroczystości wziął udział m.in. wicestarosta Piotr Kowalski.
Poniżej publikujemy list skierowany przez starostę i wicestarostę powiatu słupeckiego do mieszkańców parafii w Giewartowie oraz proboszcza Jacka Dziela.
***********************************
***********************************
„Dzisiejsza uroczystość ma w sobie szczególną gęstość znaczeń. Zamyka Rok Jubileuszowy 2025, a jednocześnie otwiera nowy rozdział w historii tej parafii. Poświęcenie ołtarza i wprowadzenie relikwii świętego Rocha nie są wydarzeniami symbolicznymi jedynie z nazwy. To moment, w którym wspólnota zatrzymuje się na chwilę, by spojrzeć wstecz z wdzięcznością, a jednocześnie zapytać samą siebie, kim chce być jutro.
Ten kościół – pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego – od lat jest świadkiem bardzo zwyczajnych ludzkich spraw. Tu przynoszone są radości i lęki, tu padają słowa, których często nie umiemy wypowiedzieć nigdzie indziej. Krzyż, który jest patronem tej świątyni, nie jest znakiem oderwanym od życia. Jest znakiem doświadczenia – czasem trudnego, czasem niezrozumiałego, ale zawsze prawdziwego. Dzisiejsze poświęcenie ołtarza przypomina, że wiara
nie jest dodatkiem do codzienności, lecz jej integralną częścią.
Ołtarz, który zostaje dziś konsekrowany jest sercem tej świątyni. Miejscem, przy którym będą gromadzić się kolejne pokolenia. Będą tu padały słowa dziękczynienia i prośby, będą tu przynoszone sprawy rodzinne, osobiste dramaty, ale też cicha radość zwykłego dnia. To przestrzeń, w której człowiek staje w prawdzie – bez masek, bez pośpiechu, ze wszystkim, co niesie w sercu.
Szczególnego znaczenia nabiera dziś obecność świętego Rocha. Był on człowiekiem, który nie bał się iść tam, gdzie inni odwracali wzrok. Żył w czasach epidemii, lęku i masowego cierpienia. Służył chorym, zakażonym, opuszczonym. Sam doświadczył choroby, samotności i odrzucenia. Dlatego Kościół widzi w nim patrona chorych, cierpiących, pielgrzymów, ale też wszystkich tych, którzy w życiu czują się pozostawieni na uboczu.
Relikwie świętego Rocha wprowadzane dziś do tej świątyni są przypomnieniem, że prawdziwa świętość rodzi się nie z wygody, lecz z wierności drugiemu człowiekowi. Giewartów od dawna nosi w swojej pamięci szczególną więź z tym świętym – jako patronem w czasach zagrożenia, niepewności i chorób.
To świadczy o mądrości tej wspólnoty, która rozumiała, że w chwilach próby nie wystarczą siła ani zapobiegliwość. Potrzebna jest solidarność i duchowa odwaga.
Dziś, w świecie pełnym niepokoju, pośpiechu i podziałów, ta lekcja brzmi wyjątkowo aktualnie. Prawdziwa wiara nie polega na wielkich deklaracjach
ani na ucieczce od problemów. Jest zdolnością widzenia drugiego człowieka – zwłaszcza wtedy, gdy jest słabszy, zagubiony, niewygodny. Jest umiejętnością trwania przy wartościach nawet wtedy, gdy nie przynoszą one natychmiastowych korzyści.
Współczesny człowiek często żyje w rozproszeniu. Ma wiele informacji, ale coraz mniej sensu. Wiele kontaktów, ale coraz mniej relacji. W tym kontekście parafia pozostaje jednym z nielicznych miejsc, gdzie można doświadczyć realnej wspólnoty – opartej na spotkaniu, rozmowie, wzajemnej odpowiedzialności. To tutaj uczymy się, że nie wszystko da się załatwić szybko i powierzchownie. Że są sprawy, które wymagają czasu, cierpliwości i obecności.
Jedność lokalnej wspólnoty nie jest dana raz na zawsze. Trzeba ją budować każdego dnia – przez zaufanie, dialog i gotowość do służby. Wiara we wspólne wartości spaja ludzi silniej niż doraźne interesy. Uczy, że różnice nie muszą dzielić, jeśli łączy nas szacunek i wspólna odpowiedzialność za miejsce, w którym żyjemy.
W tym kontekście pragniemy z głębokim uznaniem podziękować księdzu proboszczowi Jackowi Dzielowi. Jego posługa jest przykładem duszpasterstwa zakorzenionego w codzienności. To praca, która nie zawsze jest widoczna, ale zawsze obecna. Otwarta dłoń dla potrzebujących, uważność na ludzkie sprawy, konsekwentna i cierpliwa praca ewangelizacyjna – to fundamenty, na których buduje się żywą parafię. Dzięki takiej postawie Kościół nie jest instytucją odległą, lecz miejscem bliskim ludziom.
Zakończenie Roku Jubileuszowego nie oznacza zamknięcia drogi. Przeciwnie – jest zaproszeniem, by to, co zostało przeżyte i przemyślane, przenieść w codzienne życie. Wiara, która nie przekłada się na relacje międzyludzkie, szybko staje się pustym znakiem. Ta, która rodzi odpowiedzialność, empatię i wrażliwość, staje się realną siłą wspólnoty.
Życzymy parafii w Giewartowie, aby poświęcony dziś ołtarz i obecność świętego Rocha były trwałym przypomnieniem, że wspólnota nie buduje się wielkimi hasłami, lecz codzienną troską o drugiego człowieka. Niech to miejsce pozostanie przestrzenią jedności, sensu i nadziei – takiej, która nie ucieka od życia,
ale pomaga je unieść”.
Szczęść Boże…
/-/ Dr Marek Dąbrowski
Starosta Powiatu Słupeckiego
/-/ Piotr Kowalski
Wicestarosta Powiatu Słupeckiego
