•  
Powiat Słupecki - Ziemia Warta Odkrycia                                     Znajdź nas na facebooku
Maj 2017
PNWTSRCZPTSOND
2
4
5
6
7
8
9
11
12
14
16
17
18
19
20
21
23
24
25
26
28
29
30
31
    
   
27/5/2017
27 maja w Zagórowie Akcja Krwiodawcza SpoKREWnieni
3/6/2017
XIII Festiwal Kultury Słowiańskiej i Cysterskiej w Lądzie nad Wartą


» Charakterystyka

» Historia

» Władze Powiatu

» Gminy i Miasta

» Edukacja

» Kultura

» Zdrowie

» Sport

» Turystyka i Rekreacja

» Baza noclegowa i gastronomiczna

» Imprezy

» Galeria

» Filmy

» Strategia Powiatu Słupeckiego

» Organizacje Pozarządowe

» Przedsiębiorczość
» Struktura Organizacyjna

» Jednostki Organizacyjne

» Dotacje Powiatu

» Zamówienia Publiczne

» Zasłużony dla Powiatu Słupeckiego

» Mapa dojazdu

» Kontakt
































Strona główna / Aktualności / Powiat / Zmarł ROMAN MARUSZCZAK - wieloletni dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych w Słupcy (1978-2007), radny miasta Słupcy (2006-2014)

         Zmarł ROMAN MARUSZCZAK - wieloletni dyrektor Zespołu Szkół Ekonomicznych w Słupcy (1978-2007), radny miasta Słupcy (2006-2014)


 

12 lutego 2017 r., w wieku 70 lat, zmarł Roman Maruszczak - wieloletni dyrektor

Zespołu Szkół Ekonomicznych w Słupcy (1978-2007),

radny Rady Miasta Słupcy (2006-2010) (2010-2014)



Roman Maruszczak ur. 3 stycznia 1947 r. w Szamocinie; ukończył UAM w Poznaniu na kierunku matematyka-fizyka (1969) zdobywając tytuł magistra fizyki. Ukończył studia podyplomowe z organizacji i zarządzania oświatą. Od 2001 r. wpisany do ewidencji Centralnej Komisji Egzaminacyjnej w Warszawie, jako egzaminator okręgowy.  

Od 1970 r. związany zawodowo z Zespołem Szkół Ekonomicznych w Słupcy; od lipca 1976 r. zastępca dyrektora Liceum Ekonomicznego w Słupcy; natomiast od 1 września 1978 r. do 30 sierpnia 2007 r. pełnił obowiązki dyrektora słupeckiego Ekonomika.  

W kadencji 1984-1988 Przewodniczący Rady Narodowej Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Słupcy; w latach 2006-2010 i 2010-2014 radny Rady Miasta Słupcy, przewodniczący Komisji Oświaty.  

Odznaczenia

Złota Odznaka ZNP (1980); Za zasługi dla województwa konińskiego (1982); Srebrna Odznaka Zasłużony Działacz LOK (1983); Złota Odznaka OHP (1982); Nagroda Ministra Oświaty i Wychowania (1975); Nagroda Specjalna Ministra Oświaty i Wychowania (1983); Nagroda Kuratora Oświaty i Wychowania (1981 i 1991); Srebrne Odznaczenie ZSMP im. Janka Krasickiego (1985); Honorowa Odznaka Za Zasługi w Sporcie szkolnym (1988); Brązowy Krzyż Zasługi (1978); Złoty Krzyż Zasługi (1986); Medal 40-lecia PRL (1984); Medal Komisji Edukacji Narodowej (1988); wielokrotnie honorowany Nagrodą Starosty Słupeckiego z okazji Święta Edukacji Narodowej.

***

Uroczystość pogrzebowa odbyła się 15 lutego 2017 r. w Słupcy na cmentarzu św. Krzyża

Szanowny Nasz Dyrektorze! Wspaniały Nauczycielu! Wychowawco! Przyjacielu! Kolego Romanie!

Tłum wiernych, zwłaszcza nauczycieli i młodzieży szkolnej słupeckiego Ekonomika, radni miejscy, władze miasta i powiatu słupeckiego, w środę, 15 lutego, żegnał śp. Romana Maruszczaka – byłego dyrektora Zespołu Szkół Ekonomicznych w Słupcy, który zmarł w słupeckim szpitalu 12 lutego, w wieku 70 lat.

Mszy św. pogrzebowej koncelebrowanej przewodniczył słupecki dziekan ks. Tomasz Ryś wraz z ks. Janem Kwiatkowskim (proboszczem parafii św. Marii Magdaleny w Długiej Goślinie) i ks. Krzysztofem Szkopkiem – wikariuszem parafii św. Wawrzyńca w Słupcy, który wygłosił homilię. 

W ostatnimi pożegnaniu śp. Romana Maruszczaka uczestniczyły jego córki – Renata i Jolanta z rodzinami, władze miasta i powiatu słupeckiego, nauczyciele i uczniowie, emerytowani nauczyciele ZSE, dyrektorzy miejskich i powiatowych placówek oświatowych, kulturalnych, liczne grono sąsiadów, znajomych.

Ks. Krzysztof Szkopek w pogrzebowej homilii kilkakrotnie odnosił się do wielkich fizyków i astronautów, nawiązując tym samym do ogromnej zawodowej pasji śp. Romana Maruszczaka – nauczania fizyki. – Mirosław Hermaszewski, wspominając swój pobyt w kosmosie, mówił, że nie spał w nocy; patrzył w głąb wszechświata, w cuda, których nie widać z ziemi. Swe wspomnienia zamyka refleksją (wielu ówczesnych radzieckich astronomów, deklarujących niewiarę), że zdecydowana ich większość wróciła z wiarą. (…) Gromadzimy się dzisiaj wokół naszego Brata, dla wielu z nas tutaj obecnych, nauczyciela. Nauczyciela, który zapraszał nas wszystkich – uczniów swoich, do tego, abyśmy podnosili oczy trochę wyżej. Aby zobaczyć piękno i harmonię tego świata, którą także pięknie przedstawiał na swoich lekcjach fizyki. Dzisiaj zaprosił nas na swoją ostatnią lekcję – myślę, że najważniejszą. Zaprosił nas dzisiaj do zadumy, do zamyślenia, do takiego widzenia świata, przyrody, piękna człowieka – jego wnętrza (…). Istnieje potężna siła – mówił Albert Einstein, i nauka jeszcze sobie z nią nie poradziła, nie wyjaśniła. I ta siła jest uniwersalna – nazywa się miłością. A Miłość jest Bogiem, a Bóg jest Miłością. Siła ta wyjaśnia wszystko i nadaje znaczenie życiu. (…)

Kiedy nasz brat Roman, w niedzielę odszedł z tego świata, w całym Kościele czytano Ewangelię błogosławieństw. Ksiądz Tischner mówił o tej Ewangelii, że jest pieśnią, jaką Bóg śpiewa widząc człowieka – zdolnego do miłości. Miłości, która sprawa, że potrafimy służyć sobie nawzajem. Błogosławieni jesteście szukając prawdy, tak to jak to całe życie robił śp. Roman. Błogosławieni jesteście, kiedy pytacie i czekacie na odpowiedź; kiedy szukacie sensu życia, nie zadowalając się byle czym. (…)                      

Inny fizyk studiujący także nauki przyrodnicze – dr Wenger, w którymś momencie swojego życia powiedział, że „nie mam odpowiedzi na pytanie zasadnicze”. Postawił pytanie – „Skąd życie, skąd ono i po co? Czemu ma służyć to, że jestem?” (…)

Dać się pokierować Miłość, jest szczęściem człowieka największym. (…) Ta Miłość dziś tak bardzo jest dla nas, dla nas pogrążonych w smutku, chce nas spotkać – nas, którym jest ciężko i trudno. Chce nas napełnić swoją obecnością i sensem życia. Chce pokazać, że potrafi wyprowadzić z śmierci życie; że potrafi wyprowadzić z naszych doświadczeń piękno wspólnoty. Szuka tego co małe, co zginęło, tego co dotknięte jest grzechem. Szuka nas wszystkich, jest dla nas – pozwólmy Mu się spotkać. (…)

Błogosławieni cisi, albowiem oni posiądą ziemię. Te słowa przemówiły do mnie, kiedy poznałem brata Romana. Poznałem go już w jego cichości. Ta cichość jest właśnie zaufanie (…) Nasz brat Roman w swojej cichości objawiał wielkie zaufanie Bogu, czekając na wypełnienie jego obietnicy spotkania. Spotkania ze swoją żoną, którą tak bardzo ukochał. (…)

Niech wszystkie Boże obietnice spełnią się w bracie Romanie, w nas. Pozwólmy się spotkać. (…) Pan Roman w cichości swego serca, siedząc w ławce w kościele, powierzał Mu swoje życie; potem już w szpitalu, kiedy namaszczaliśmy go, kiedy był już nieświadomy powierzył się Bogu, pozwolił się przeprowadzić Mu na drugą stronę życia, tam gdzie wszystko widać lepiej.

Na zakończenie Mszy św. słowa pożegnania wypowiedziała dyr. ZSE Słupca Irena Grzeszczak oraz w imieniu środowiska samorządowego miasta i powiatu słupeckiego burmistrz Michał Pyrzyk.

Dyr. Grzeszczak przedstawiła życiorys swojego poprzednika, podkreślając jego wielkie zasługi w rozwoju szkoły, która kierował przez prawie trzy dekady – Z wielkim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci wieloletniego dyrektora Zespołu Szkół Ekonomicznych, nauczyciela, wychowawcy wielu pokoleń młodych ludzi, a przede wszystkim naszego kolegi Pana Romana Maruszczaka. Na odejście bliskich nie można się przygotować. Śmierć zawsze przychodzi nie w porę, za szybko, zbyt nagle. Przychodzi zostawiając ból – ból, który mogą ukoić tylko wspomnienia, a wspomnień tych każdy z nas ma z pewnością wiele.

Od 1970 r. Słupca stała się małą ojczyzną dla Romana Maruszczaka. Tu założył rodzinę, doczekał się dwóch córek i czworga wnucząt. W roku 1978 objął stanowisko dyrektora szkoły, które pełnił do momentu przejścia na emeryturę w czerwcu 2007 r. Nawet na emeryturze dyr. Roman Maruszczak czuł się silnie związany z naszą szkołą. Wciąż aktywnie uczestniczył w życiu Ekonomika, bywał jej częstym gościem.

Byłeś z nami także podczas tej ostatniej uroczystości – 14 października 2016 r. na Powiatowym Dniu Edukacji. Po raz ostatni byłeś w naszej szkole i po raz ostatni w naszym gronie.

Jako nauczyciel i pedagog nie spoczywał na laurach, dbając o poprawę jakości swojej pracy. Dobry gospodarz i organizator. Za jego kadencji lata 90. to okres rozpoczęcia modernizacji bazy lokalowej szkoły.

Umiałeś uczyć i kochałeś uczyć. Wie o tym wiele pokoleń uczniów, są w wśród nich absolwenci szkół politechnicznych, których z wielkim zapałem wprowadzałeś w tajniki swojego przedmiotu. Te wiele lat pracy pedagogicznej i wychowawczej to tysiące wychowanków i absolwentów słupeckiego Ekonomika. To także wielu nauczycieli, którzy za Twojej kadencji zdobywali zawodowe ostrogi. Efektów tej pracy nie da się przełożyć na liczby czy wskaźniki – prace nauczyciela wielu potrafi docenić dopiero po latach, kiedy z uznaniem wspominają swojego belfra. Takie dowody sympatii to największa satysfakcja i nagroda dla nauczyciela.

Dziś liczne grono nauczycieli, absolwentów i uczniów zgromadziło się, aby pożegnać tego Wyjątkowego Człowieka, którego największą pasją była fizyka – umiał ja tłumaczyć tak jak nikt. Ponadto interesował się historią, lubił słuchać muzyki poważnej. Jajko społecznik angażował się w życie naszego miasta; przez dwie kadencje był miejskim radnym. Za swoją pracę dydaktyczną i zarządzanie placówką oświatową oraz działalność społeczną był wielokrotnie wyróżniany i odznaczany.

Z wielu rozmów i spotkań z Romanem dowiedziałam się, jak w jego życiu ważna była rodzina. Ania towarzyszyła mężowi przez 45 lat – była żoną, przyjacielem i wsparciem w trudnych momentach życia. Nie umiałeś pogodzić się z jej odejściem, ze stratą ukochanej żony.

Szanowny Nasz Dyrektorze! Wspaniały Nauczycielu! Wychowawco! Przyjacielu! Kolego Romanie!

Jesteśmy tu dziś, wraz z Twoją rodziną, tak licznie zgromadzeni, przyjaciele, znajomi, nauczyciele, absolwenci, aby zapewnić Cię o naszym szacunku, wdzięcznej pamięci i modlitwie.

W imieniu własnym, grona pedagogicznego i pracowników, wszystkich uczniów Zespół Szkół Ekonomicznych składam szczere wyrazy współczucia córkom z rodzinami. Twoje dokonania zachowamy w pamięci.

Spoczywaj w pokoju!

Burmistrz Michał Pyrzyk w imieniu środowiska samorządowego miasta i powiatu słupeckiego żegnał radnego Rady Miasta Słupca dwóch kadencji – Pogrążona w smutku rodzino, czcigodni przedstawiciele duchowieństwa, szanowni uczestnicy tej uroczystości pogrzebowej. Zgromadziła nas bardzo smutna okoliczność. Towarzyszymy dziś śp. Romanowi Maruszczakowi w Jego Ostatniej Ziemskiej Drodze.

Chciałby się powiedzieć teraz bardzo wiele, ale trudno formułuje się słowa w takiej chwili – żądne z nich bowiem nie jest na tyle bogate, aby choć w części przekazać to, co tak naprawdę czujemy.

Żegnamy dzisiaj człowieka, który całe swoje życie poświęcił naszemu miastu i społeczności Słupcy. Pani Dyrektor mówiła o pracy dyrektora Maruszczaka na rzecz modernizacji Ekonomika. To właśnie wtedy poznałem p. Romana i wtedy też rozpoczęliśmy naszą długoletnią współpracę.

Bardzo dobry dyrektor, zaangażowany nauczyciel, aktywny radny, kochający mąż, ojciec, dziadek, oddany przyjaciel. Taki był śp. Roman. Od razu obdarzyłem Go wielkim szacunkiem i zaufaniem. Kiedy zdecydowałem ubiegać się o wybór na burmistrza Słupcy kolega Roman bez wahania zgodził się być w naszej samorządowej drużynie. Wolą mieszkańców został dwukrotnie wybrany na radnego i przez osiem lat pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Oświaty i Spraw Społecznych. Od samego początku z całą energią rzucił się w wir pracy samorządowej. Współpraca z Nim była przyjemnością. Wszyscy, którzy czerpaliśmy z Jego ogromnej wiedzy, doświadczenia i fachowych wskazówek. Sprawy, zwłaszcza te oświatowe, nie miały przed Nim żadnych tajemnic. Śp. Roman był zawsze należycie przygotowany. W sytuacjach trudnych zawsze miał paletę gotowych propozycji i rozwiązań. Tak naprawdę żył i pracował dla innych. Można było liczyć na jego bezinteresowne wsparcie. Był człowiekiem niesłychanie życzliwym, pogodnym, aktywnym i bezkonfliktowym. Publiczna debata w Jego wykonaniu była prowadzona zawsze merytorycznie, często z lekką dawką humoru, co w przypadku trudniejszych tematów zawsze rozładowywało napięcie i ułatwiało nam wszystkim pracę. W naszej pamięci na zawsze pozostanie Jego uśmiechnięta twarz, elokwentna wypowiedź, ale i opanowanie, spokój którym emanował.        

Ostatnio spotkaliśmy się w Jego szkole, na Powiatowych Obchodach Dnia Edukacji. Był wtedy w dobrej formie. Kiedy usłyszałem jak swoim młodszym koleżankom i kolegom składał publicznie życzenia, to pomyślałem – Roman do nas wraca. Niestety wrócił tylko na chwilę. Potem zmogła go ciężka choroba, jak się okazało – już na zawsze.

Pani Dyrektorze! Panie Przewodniczący! Drogi Romanie!

Dziś stojąc przed twoją trumną żegnam Cię w imieniu własnym wszystkich pracowników Urzędu Miasta, w imieniu radnych miejskich z Przewodniczącym Rady na czele. 

Żegnam Cię w imieniu całego słupeckiego środowiska oświatowego, pracowników szkół, przedszkoli, miejskich zakładów i wszystkich słupeckich jednostek organizacyjnych.

Żegnam Cię również w imieniu Starosty i Wicestarosty i samorządu Powiatu Słupeckiego a także w imieniu wszystkich Ludowców Ziemi Słupeckiej. Zawsze będziesz żył w naszych wspomnieniach, bo nie odchodzi się naprawdę i zupełnie. Bo mimo wszystko pozostajesz w czyjejś pamięci i czyimś czekaniu. Nad Twoją trumną wszyscy składamy Ci hołd.

Żegnaj Przyjacielu i Dobry człowieku!

Spoczywaj w pokoju!

***                                                    

Rodzina składa serdeczne słowa podziękowania i wdzięczności wszystkim uczestnikom uroczystości pogrzebowej; nade wszystko za obecność i wspólną modlitwę; Kapłanom, Rodzinie, Sąsiadom, Znajomym, Dyrekcji, Nauczycielom i Uczniom ZSE w Słupcy, chorążym pocztu sztandarowego szkoły, wszystkim delegacjom, władzom Miasta i Powiatu Słupeckiego.

Podziękowania kierowane są także do lekarzy i pielęgniarek Oddziału Wewnętrznego i OIOT SP ZOZ w Słupcy, za szczególną opiekę, podejmowane leczenie, serdeczność i życzliwość w trudnych chwilach.        



     czytan : 469